بنابراين منظور از چنين نزولى آن نيست كه لفظ قرآن به هنگام نزول چنين بوده است تا گفته شود آن لفظ محذوف به قصد مخفى نگهداشتن حق و خاموش ساختن نور خداوند حذف شده است . از جمله ادله بر اين مدّعا روايتى است كه مرحوم كلينى از امام باقر عليه السّلام چنين نقل كرده است : امام عليه السّلام در ضمن نامه‌اى به سعد الخير فرمود : « ايشان بدين‌گونه كتاب را دور مىافكندند : حروف آن را پاس مىداشتند اما حدود آن را تحريف مىكردند » . پس ايشان لفظ كتاب را روايت مىكردند اما حقوق آن را رعايت نمىنمودند . بارى كار نادانان چنين است كه حفظ ظاهر لفظ ايشان را مفتون مىسازد ؛ اما بىعنايتى به معنا و حدود ، متفكران را سخت بيمناك مىسازد » . « 1 » 12 . گفتار خاتمة المحدثين محمد بن حسن بن على مشهور به حرّ عاملى صاحب دائرة المعارف حديثى « وسائل الشيعه » ( م 1104 ) . مرحوم شيخ حر عاملى در رساله‌اى كه به فارسى و در رد ياوه‌گويى برخى از معاصران خود نگاشته ، چنين آورده است : « هركس در احاديث اهل بيت عليهم السّلام به تتبع بپردازد و در تاريخ و آثار سير نمايد ، به علم يقينى ، خواهد دانست كه قرآن در عالىترين درجه تواتر قرار دارد ؛ به‌طورى كه هزاران نفر از صحابه آن را حفظ و هزاران نفر آن را نقل كرده بودند و از دوره رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به شكل يك كتاب جمع‌آورى شده بود » . « 2 » 13 . گفتار محقق تبريزى ( م 1307 ) . وى در تعليقه‌اش بر رسائل استاد خود مرحوم محقق شيخ انصارى « 3 » مىنويسد : « قول به تحريف ، مذهب اخباريان و حشويه است ؛ در حالىكه اصوليان به‌طور قاطع احتمال تحريف را رد كرده‌اند و به سه دليل سخن حق همين است : اول ، اجماع شيعه كه از زبان شيخ طوسى و طبرسى و سيد مرتضى و صدوق و

--> ( 1 ) . فيض كاشانى ، علم اليقين فى اصول الدين ، ج 1 ، ص 565 . ( 2 ) . به نقل از شيخ رحمة اللّه دهلوى در كتاب گرانسنگ خود « اظهار الحق » ، ج 2 ، ص 208 . همچنين ر . ك : سيد شرف الدين ، الفصول المهمه ، ص 166 . حاشيه الانوار النعمانيه ، ج 2 ، ص 357 . ( 3 ) . محقق تبريزى شاگرد تواناى شيخ انصارى است كه بر باريك‌انديشىهاى استاد خود اطلاع كامل داشته است ؛ از اينرو بهترين شرح بر كتاب رسائل شيخ كه در آن انديشه‌هاى شيخ را در زمينه مباحث دقيق علم اصول از جمله مسأله پيراستگى قرآن از تحريف و تغيير ، تبيين نموده ، از اوست .